![](https://1891.football/wp-content/uploads/2023/07/metten.webp)
Het blijft me telkens verbazen hoe vlug mijn batterij weer is opgeladen voor een nieuw voetbalavontuur. Misschien was het vorig seizoen allemaal wat minder omdat Club niet rechtsreeks in het titeldebat zat, maar na play-off 1 ben ik in principe helemaal ‘op’ en blij dat we de rustige zomer intrekken na die rollercoaster van emoties. Om de drie dagen een topwedstrijd met telkens een andere voetbalrealiteit, het doet wat met een mens. Ook al ben je gelouterd door vele jaren ervaring, die play-offs blijven energie vreten. Hoop afgewisseld met ontgoocheling, tandenknarsen bij ontknopingen op andere velden…het hoort er allemaal bij. En al zeker als je nog met een uitkomst zit als vorig seizoen. Velen onder ons hadden wat graag getekend voor een ander scenario, maar het is wat het is en de prijzen zijn uitgedeeld.
Hoelang duurt het vooraleer het weer begint te kriebelen? Wat mij betreft zeer vlug. Er zijn zovele zaken om naar uit te kijken: transfers in en uit, de oefenmatchen waar je de nieuwe aankopen al kan bekijken, welke youngster de stap zal zetten naar het eerste elftal, hoe zien de nieuwe shirts eruit, zijn we klaar voor de Brugse Metten en – uiteraard – voor het nieuwe, Europese avontuur? Wat dit laatste betreft heerste er dit weekend toch vooral twijfel in de harten van de fans, waaronder ook in dat van mij. Met de komst van het AZ van Mathew Ryan had Club toch een mooie, extra troef om er een sfeervolle en heerlijke happening van te maken, maar dat is het niet geworden. Ook al zaten de tribunes aardig vol, veel ziel en beleving viel er nog niet te noteren. De regen bleef uit en de omstandigheden waren ideaal, de eerste biertjes vloeiden in de gloednieuwe bekertjes (met waarborg!), maar velen keuvelden nog vakantieverhaaltjes aan elkaar toen Skov Olsen al de 1-0 op het bord had geprikt. En wat nadien volgde leek verdacht veel op de slappe kost die we al veel te lang krijgen voorgeschoteld. Hartverwarmend was het zeker niet en de vraagtekens blijven hangen in de Brugse hoofden.
Maar het blijft echter maar een oefenwedstrijd. Helemaal anders dan een match met inzet om de knikkers. En vergis je niet: donderdag moeten de raspaarden van stal en mag de nieuwe trainer al wat meer het achterste van zijn tong laten zien. Om dan nog maar te zwijgen van de fans… Er zijn redelijk wat tickets de deur uit, dus lijkt donderdag een uitgelezen mogelijkheid om te laten zien waar wij allemaal samen voor staan. Dat we allemaal datzelfde doel voor ogen hebben en dat we de kop niet laten hangen bij een tegenslag… We zijn Europees verwend geweest met een aantal deelnames aan de Champions League, we zouden dus die ervaring en dat gevoel moeten kunnen verzilveren om dit jaar een mooi parcours neer te zetten, zowel nationaal als internationaal. En als het even kan met heel wat bruis op de tribunes!
Henk